Inheems
De taxus is een van onze inheemse naaldbomen. Vroeger stonden hier heel veel taxusbossen en van het buigzame taxushout werden bogen gemaakt. Ook elders in Europa waren grote delen bedekt met taxusbossen. Tegenwoordig is taxus in het wild erg zeldzaam geworden.
Haagplant
In de hedendaagse tuin wordt taxus meestal gebruikt als haagplant. Dat is te danken aan een aantal eigenschappen. Hij is groenblijvend, heeft weinig last van ziektes en hij laat zich makkelijk snoeien. Ook als sierplant, als solitair of in groepen. Hij is bovendien zeer mooi als achtergrond in de border. Het is een traaggroeiende altijdgroene struik of boom die zonder snoeien tot 15 meter hoog kan worden en goed bestand is tegen schaduw. Hij kan ook heel oud worden. Er bestaan taxusbomen waarvan men schat dat ze meer dan 1000 jaar oud zijn.
|
Wie taxus in de tuin plant en rode bessen wil zien, moet minstens twee bomen aanplanten : een mannelijke en een vrouwelijke. Taxus is namelijk tweehuizig. Dit wil zeggen dat mannelijke en vrouwelijke bloemen aan afzonderlijke bomen groeien. Mannelijke bloemen zijn klein en bolvormig, groeien aan de onderzijde van de scheuten van het voorgaande jaar, geel in februari, en geven wolken stuifmeel vrij. Vrouwelijke bomen hebben kleine, alleenstaande, groene bloemen. Ze zijn bijna onzichtbaar totdat de vlezige zaadrok gaat opzwellen en in de herfst helder rood wordt. Deze vrouwelijke bloemen geven een kleverige stof af die dient om het stuifmeel op te vangen.
Kostbare stoffen
Alles aan de taxusboom is giftig, behalve het rode omhulsel van de pitjes. De boom wordt daarom ook wel venijnboom genoemd. Het woord ‘toxisch’ is afgeleid van taxus.
Vandaag worden de giftige naalden van de taxus gebruikt om bepaalde medicijnen tegen kanker te maken en daarom wordt het snoeisel van taxushagen dan ook ingezameld.
Terug naar startpagina |
